El pueblo,en general, elogia al invierno con este refrán: "Despois de San Martiño, deixa a auga e bebe o viño.

sábado, 18 de diciembre de 2021

PEQUEÑA ANTOLOGIA DE VILLANCICOS GALLEGOS

        Los villancicos gallegos que se conservan son de POETAS CULTOS, con un tono popular y algunos se han convertido en anónimos al retomarlos el pueblo.

                Eran compuestos para ser cantados en las iglesias, o en las capillas de palacio o instituciones benéficas, durante festividades litúrgicas. Iban muchas veces acompañados de danzas y diálogos lo que le daba una intención dramática.


En la Navidad de 1647 se canto en la catedral de Lisboa un villancico de FRAYFRANCISCO DE SANTIAGO que dice así:

 

                                Ay, miña nai, o galeguiño novo
                               non sei que se ten, que todo e como                                                                                            un oiro.
                               Pois chora nos brasiños
                               da nova paridiña,
                                ay,quérolle acalar
                               con a miña violiña.
                              
                               Ai, miña nai, o galeguiño novo
                                non sei que se ten, que todo é como oiro.
                               De seus olliños belos

                               cada unha lagrimiña,
                               ai, una flecha é de oiro.
                                que pasa a alma miña.

                                 Ai, miña nai, o galeguiño novo.
                                non sei que se ten, que todo é como oiro.
                               cuando me quer falar
                               ai, abrindo la boquiña
                               ai, una concha mostra
                               de alxófar e preliñas.
                              
                                 Ai, miña nai, o galeguiño novo

                                non sei que se ten, que todo é como oiro.



                           


 

        

        


 



 












       



  

  



        

No hay comentarios:

Publicar un comentario